|
Xam , Willem , Alexander , Robbert , ALBERTI | ||
| HOME
= Kennismaking
Mijn
Kamer LANDELIJKE
WANDELING
|
Kennismaking Dit zijn Mama en Papa in afwachting
Mama heet Esther en Papa heet Mark ====================================================== en
toen :
en ik XAM Alberti heb om kwart over tien op de kraamafdeling van Lievensberg in Bergen op Zoom, met mijn lengte van ongeveer 52 cm, Mama Esther bevrijd van een gewicht van 3530 gr, de knusse omgeving van Mama's buik verlaten om liefdevol en met heel veel bewondering te worden ontvangen door de "buitenwereld" ********************************* Hier ben ik dan, een paar uurtjes oud , in de armen van Papa en houvast aan z'n duim
en nog een keer
even uitrusten hoor !
Voorgeschiedenis in het kort FAQ's : ? Hoe weet je dat nou allemaal en kon je het op je website neerpennen ; als nog ongeborene ? Heel eenvoudig. In de buik van Mama kon ik alles horen, zij het wat ruizig door al dat vruchtwater waarin ik zwom. En door middel van telepathie stelde ik mijn overgrootvader Willem Pieter Arnoud Alberti (* 13 februari 1919) ervan in kennis. Die heeft het dan vervolgens op mijn website XAM (zijn bouwsel overigens) gezet. Nou ja, 't is natuurlijk ook zo, dat hij, als patriarch van de Alberti's de zaak nauwgezet heeft gevolgd, met meer dan gewone en nieuwsgierige belangstelling toen hij door Mama en Papa ervan in kennis werd gesteld dat het een telg van het mannelijk geslacht betrof ! -de ZOON van zijn "Vaandeldrager", zoals Groot-Opa Willem mijn Papa bestempelt. ? Hoe weet je zo zeker dat je een jongetje bent ? Nou, zelf wist ik het natuurlijk al, maar de buitenwereld nog niet En van tevoren wilden Mama en Papa het ook niet weten. Maar op een bepaald moment was er een noodzaak om d.m.v een vruchtwaterpunctie te onderzoeken hoe of het met mij gesteld was.......[ dat bleek uit de kunst te zijn, gelukkig, niets aan de hand, alles OK !). MAAR ja, bij zo'n onderzoek komen ze alles te weten over mijn fysieke gesteldheid.......dus ook mijn geslacht, een manneke met een piemeltje en balletjes ! Aanvankelijk wilden Mama en Papa die wetenschap voor zichzelf houden, maar , zo'n weten is zo'n grote verrassings-kennis dat het onmogelijk blijkt te zijn dat geheim te houden, voor mijn Oma's en Opa's : Addy en Willem Alberti ; Els en Lex Nijs ; en voor mijn Overgrootvaders : Willem Alberti en Cees Hoeckx ; en mijn Overgrootmoeder Elisabeth, Maria Peeters-Verschuren. Dan volgen de ooms, neven en nichten, goede vrienden en vriendinnen, vervolgens werk-collega's, "de bakker , de slager" en dan weet de hele wereld het dat : "Xam op komst is" ! Tja, ja ja, en dan de slideshow, in een creatieve bui gemaakt door grootopa Willem "GRAVIDAVERLOOP" bedoeld voor intern familie vertoon, maar (het kon niet uitblijven !) ook op kantoor op het scherm vertoond ! ? Hoe kom je aan je namen, naar wie ben je vernoemd ? XAM is mijn eigenste originele naam, verzonnen door Papa en Mama. Willem : vernoemd naar Willem Adriaan Alberti mijn Opa van vaders kant; Alexander: vernoemd naar Alexander Nijs mijn Opa van moeders kant; Robbert: in memoriam ; vernoemd naar het te vroeg overleden broertje van Mama. en toen verder op en na de 23ste december 2005 ? Hoe heb je nou je geboorte ervaren ? Wat mij betreft, geen problemen. Ik zag het licht van de buitenwereld en kon meteen overgaan tot het inademen van frisse lucht. En mijn Papa Mark heeft toen de verbinding met Mama verbroken door het doorknippen van mijn navelstreng. En na wat poetswerk en aankleden mij op Mama's borst neergevleid. Maar voor Mama waren het toch wel zware momenten. Wat wil je ook, haar eerste kind ! Dan valt het voor aanstaande moeders niet mee, denk ik zo, ze herkennen de weejen nog niet zo ? kondigt mijn baby zich nu al aan of nog niet ? Toch maar de vroedvrouw bellen........en die constateerde -het was toen tegen half vier in de vroege ochtend- een flinke ontsluiting en dirigeerde Mama en Papa naar Lievensberg. En toen was het persen en persen totdat ik er om kwart over tien uitfloepte. Gaaf met alles der-op en der-aan, een flinke donkere haardos en een stevige greep in m'n handjes (kijk maar op de foto hoe ik Papa's duim omklem) ? Hebben jullie na je geboorte veel bezoek gehad ? Reken maar ! En wat mij bijzonder veel genoegen heeft gegeven..............het bezoek van Bompapa Willem...........kon er meteen de vier generaties Alberti bij elkaar worden vastgelegd:
? Wanneer mochten jullie Lievensberg verlaten om naar huis te gaan ? Dat zou dan de volgende dag kunnen. Maar ik was nog niet goed op tempeatuur -zo'n 36o- te laag. De volgende dag was het nog even spannend wat mijn temperatuur betreft, maar had ik voor gezorgd : 36,5o en we mochten huiswaarts keren. Feestelijk versierd door tante Sandra en oom Robin
Aldaar werd ik door o.a. mijn vriendje Lexus, onze hond, op wat schuchtere wijze snuffelend begroet; hij herkende mijn luchtje -Papa had er voor gezorgd dat voor Lexus mijn luchtje herkenbaar zou zijn door hem tevoren te laten snuffelen aan een luier van mij. ? En waar bestaan je bezigheden uit, nu je thuis bent, hoe breng je de dag door ? Bezigheden ? Je doet alsof ik al volwassen ben ! Pas een paar dagen oud hoor;dat is dus slapen, slapen en nog eens slapen -goed voor de groei, heb ik me laten vertellen- Nee, Papa en Mama hebben het druk met mij,voornamelijk Papa de eerste twee weken waarvoor hij speciaal bevallingsverlof heeft gekregen. Luiers verwisselen en in het badje mij schoon poetsen (heerlijk, dat warme water !) en weer aankleden, en een kuifje kammen !
Dat is dan het
dagelijkse ritueel, allemaal handwerk, want een babywasautomaat bestaat
(nog) niet en zal er nooit komen ook. Dan wordt ik even in de box gelegd,
want nu is het Mama's beurt "voedingstijd". En als het mij ietsje
te lang duurt dan laat ik 't ze weten ook : mijn al te goed hoorbare
babyhuil heeft dan een betekenis van "waar blijf je nou ! ik wil
drinken, ik heb honger !" En dan breekt het heerlijke moment aan. BORSTVOEDING. Onvervalste Moedermelk , zo, rechtstreeks via Mama's zachte, echt moederlijke tepel, in m'n maagje. Ik moet natuurlijk wel zuigen, maar daar heb ik geen enkele moeite mee; af en toe even met m'n handje meedrukken....
Heerlijk ! Maar gun me nu wel even de tijd om uit te rusten
Laat ik er niet aan denken te hebben moeten lurken aan een rubberen DOT , om kunstvoeding -of desnoods gekolfde moedermelk- naar binnen te slurpen. Nou ja, de allereerste toediening van m'n voeding geschiedde met een met gekolfde moedermelk gevuld bekertje.......omdat ik door de bevalling kennelijk te moe was om te zuigen; maar het was moeilijk hoor zo drinken, dat moet je ook leren, en dat kan pas, denk ik zo, als je vele maanden ouder bent, zo tegen een jaar aan.,... toch. Geef mij maar Mama's borstvoeding aan de borst met alle warmte die dan door je heen stroomt, knus, gezellig en met bewust voelbare verbondenheid ! En daarna weer in de box of in m'n bedje om van de voedingsinspanning te bekomen -slapen, slapen en nog eens slapen- ..............tot de volgende voedingssessie.
? En is er nog meer te melden over het gebeuren, reilen en zeilen in Huize Mark/Esther/Xam ? Ja hoor, genoeg: 1: Over de attenties bij mijn thuiskomst: Attenties 2: Over de spontane bezoeken aan ons: Bezoekers 3: Over de berichten in mijn gastenboek op mijn andere website: Gastenboek
Hier "zit" ik dan wakker en wel, met een steuntje, bijna een maandje oud, en krijg steeds meer belangstelling voor wat er om me heen gebeurt. |
Wij
gaan gewoon door met de uitbouw van deze site.
het werd wel tijd ja 
